Ben askerdeyken çok sevdiğim, babayiğit, hoşsohbet bir yüzbaşım vardı.
“Bütün teğmenler Harp Okulu’ndan birer Napolyon olarak çıkar” derdi.
Gerçekten de genç bir subayın okuldan mezun olup, omuzlarına ilk yıldızını, beline altın yaldızlı meçini taktığı günü düşünsenize.
İçi hayallerle doludur.
Başı diktir, göğsü şişkin, artık bambaşka bir âlemin kahramanıdır o, gideceği ilk kıtadaki erlerinin “komutanıdır”, savaşlara katılacaktır, ülkesini kurtaracaktır, ailesine, ülkesine, sevdiklerine layık olacak, onları koruyacaktır.
Güven ve gururla yürür yollarda.